Skip to content

Drugi sposób jest bardziej zlozony pod wzgledem czynnosci, lecz wymaga mniej skladników powierzchniowo czynnych i przez to jest tanszy

1 miesiąc ago

233 words

Drugi sposób jest bardziej złożony pod względem czynności, lecz wymaga mniej składników powierzchniowo czynnych i przez to jest tańszy. Emulsje kationowe, stosowane do wytwarzania zaprawy emulsyjnej mają przeważnie stężenie 55+65% Ostatnio dąży się do stężenia osiągającego 70%. Dla transportu emulsji największe znaczenia ma stężenie, które powinno być wysoko procentowe, aby nie wozić wody na znaczne odległości. Przy produkcji zaprawy emulsję o wysokim stężeniu rozcieńcza się do stężenia 50-55%, ułatwia to i przyspiesza mieszanie składników zaprawy emulsyjnej. Ilość i rodzaj emulgatora oraz innych składników, wpływających na czas rozpadu emulsji, powinny być tak dobrane, aby konsystencja zaprawy emulsyjnej była na tyle plastyczno-płynna, żeby umożliwione było łatwe jej ułożenie warstwą o wymaganej grubości, stabilność zaprawy była nie krótsza i nie dłuższa, niż czas potrzebny do wytworzenia i ułożenia zaprawy na miejscu je j przeznaczenia. Na ogół konieczny czas stabilności zaprawy emulsyjnej, licząc od chwili jej wyprodukowania do chwili ułożenia, wynosi przeciętnie 30- 40 s przy oznaczeniu laboratoryjnym tej stabilności. Czas ten w praktyce wykonawstwa robót jest w zupełności wystarczający przy użyciu do wytwarzania i układania zaprawy nowoczesnych, częściowo zautomatyzowanych maszyn, specjalnie budowanych do tego celu (tzw. kombajnów). [patrz też: podesty magazynowe, żeliwo szare, blachodachówka gontopodobna ]

Powiązane tematy z artykułem: blachodachówka gontopodobna podesty magazynowe żeliwo szare